Μπλαβατσκυ, Blavatsky, νεα ακροπολη

Ποιος ήταν ο Ρενέ Γκενόν; Αναφερόμενος άμεσα σε θέματα εσωτερισμού και πνευματικότητας, η σκέψη του παραμένει εντούτοις περιορισμένη σε στενούς κύκλους, ακόμη και παραμερισμένη από τους νοσταλγικούς εξτρεμιστές.

Μπλαβατσκυ, Blavatsky, νεα ακροπολη

Αν είναι αυτός που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες της Ανατολής στη Δύση, είτε πρόκειται για την Ινδουιστική σκέψη είτε για την πνευματική εμπειρία του Ισλάμ, αν υπήρξε επίσης ένας μεγάλος κωδικοποιητής του εσωτερισμού που επηρέασε έντονα ένα τμήμα του μασονισμού, ήταν επίσης αυτός που απατήθηκε σοβαρά όσον αφορά την Έλενα Μπλαβάτσκυ, χωρίς να διστάσει να χρησιμοποιήσει τις πιο σκληρές λέξεις για να εκθέσει τη μεγάλη εσωτερίστρια του 19ου αιώνα, ιδρύτρια της Θεοσοφικής Εταιρείας. Πάνω σε αυτό, η ιστορία του δίνει άδικο, καθώς δεν αρμόζει να εκθέτει κανείς αυτή τη μεγάλη ερευνήτρια της αλήθειας, αλλά να τη μνημονεύει.

Ο Νοέλ Ρίτσαρντ Ναφάρ, στο βιβλίο του «Έλενα Π. Μπλαβάτσκυ, ή η απάντηση της Σφίγγας» (εκδ. Francois de Villac, 1991), αφιερώνει ειδικά ένα κεφάλαιο σ΄αυτό το θέμα. (1)

Είναι γνωστό ότι ο Ρενέ Γκενόν ασχολήθηκε για να εκθέσει συνολικά τόσο το πρόσωπο όσο και το έργο της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ. Όπως αποδεικνύει ο Νοέλ Ρίτσαρντ Ναφάρ, η δυσφήμιση που κάνει ο Γκενόν στο πρόσωπό της βασίζεται στην πλήρη αποδοχή των συμπερασμάτων του ρεπορτάζ του Hodgson και στην κρίση της Εταιρείας Φυσικών Ερευνών.

Γύρω στα τέλη Δεκέμβρη του 1885, σαν συνέχεια του ρεπορτάζ Hodgson, η Έλενα Μπλαβάτσκυ ανακηρύχθηκε απατεώνας από την Εταιρεία Φυσικών Ερευνών του Λονδίνου. Αυτή η αναφορά αρνείτο, από τη μία, τις φυσικές της ικανότητες, κατηγορώντας την για εξαπάτηση και από την άλλη την αυθεντικότητα των «Γραμμάτων του Μαχάτμα», στοιχεία που προέκυψαν από τις σχέσεις της με τους δασκάλους της.

Αλλά, έναν αιώνα αργότερα, τον Απρίλη του 1986, μια πρώτη αναίρεση αυτής της δυσφημιστικής διακήρυξης δημοσιεύτηκε από την ίδια την Εταιρεία Φυσικών Ερευνών, που σκοπεύει, σύμφωνα με τα λόγια του συγγραφέα, να δείξει ότι η ενοχοποίηση της Μαντάμ Μπλαβάτσκυ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ Hodgson δεν είναι αποδεδειγμένη.

Ο τρόπος με τον οποίο εξετάστηκαν οι αποδείξεις ενοχής της Μπλαβάτσκυ εδώ κι έναν αιώνα είναι η ένδειξη δυσκολιών που προέκυψαν από την προσέγγιση ξεκάθαρων θεμάτων και αρχών του εσωτερισμού. Η ερευνητική διαδικασία που χρησιμοποιήθηκε είναι λάθος σε όλα τα σημεία. Είναι τόσο υποκειμενική, σε σημείο να αγνοεί συστηματικά τα στοιχεία που αντιτίθενται στο a priori με το οποίο μελετήθηκαν τα προβλήματα.

Το βάρος αυτών των προκαταλήψεων ήταν τέτοιο, που μια αφομοίωση σοβαρών λαθών και ανατρεπτικών παραδοχών μπορεί, διαρκώντας έναν αιώνα, να ληφθεί ως σοβαρή από τους συγγραφείς που δεν κάνουν καν τον κόπο να επαληθεύσουν την πιστότητα των πηγών. (2)

Η δυσφήμιση που έκανε ο Γκενόν πάνω στη «Μυστική Δοξασία», μεγάλο έργο της Ε.Π.Μπλαβάτσκυ, είναι βασισμένη σε πλάνες, βλέπε «Οι Παρεκβάσεις», που οφείλονται σε άγνοια για την ανατολίτικη παράδοση.

Ο Κουμαρασουάμι ο ίδιος έγραψε στον Ρενέ Γκενόν για να τονίσει την άγνοια του τελευταίου όσον αφορά το βουδισμό και για να του στείλει κείμενα που ο τελευταίος δε μπόρεσε να χρησιμοποιήσει αφού πέθανε λίγο μετά. Ξέρουμε εξάλλου ότι η Θεοσοφία συνεισέφερε σημαντικά στην ανανέωση του βουδισμού στην Ινδία, την Κεϋλάνη και την Ιαπωνία, όπου ο στρατηγός Όλκοττ (συνιδρυτής με την Ε.Π.Μπλαβάτσκυ της Θεοσοφικής Εταιρείας), πήγε να μιλήσει για τον εσωτερισμό του αρχικού βουδισμού.

Μπλαβατσκυ, Blavatsky, φιλοσοφια

Έχει σημασία να ξέρουμε ότι οι διάσημοι της Ανατολής έτρεφαν για κείνη τον πιο μεγάλο σεβασμό. Επίσης ο Λάμα Κάσι Σάβα Σάμντουπ, που έχει γράψει ένα μεγάλο μέρος της εισαγωγής στην πρώτη μετάφραση για τη Δύση του Μπάρντι Τόντολ ( Θιβετανική Βίβλος των Νεκρών), θεωρούσε ότι «η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ πρέπει να είχε λάβει αναμφισβήτητα μια λαμαϊκή εκπαίδευση πολύ ανώτερη από αυτήν που η ίδια παρουσίαζε». Εξάλλου, σύμφωνα με τον Ντ. Τ. Σουζούκι, διακεκριμένο αντιπρόσωπο του Βουδισμού Ζεν, «η μαντάμ Μπλαβάτσκυ είχε μυηθεί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, στις πιο βαθιές αρχές της εκπαίδευσης του Μαχαγιάνα και κατόπιν αποκάλυψε ό,τι έκρινε εκείνη σοφό να δώσει στο δυτικό κόσμο κάτω από το όνομα της Θεοσοφίας».

Τέλος η εισβολή της Κίνας στο Θιβέτ επέτρεψε να βρεθούν τα βιβλία του KuuTe που θεωρούνταν απάτη από την πλειοψηφία των δυσφημιστών της, για τα οποία η Ε.Π.Μπλαβάτσκυ μιλά στη Μυστική Δοξασία.

«Έναν αιώνα μετά», μας λέει ο Νοέλ Ρίτσαρντ Ναφάρ, «η Μαντάμ Μπλαβάτσκυ τελείωσε την καριέρα της στα μπουντρούμια της Ιεράς Εξέτασης… Μόνο που έπρεπε να ανεχθεί τις συκοφαντίες της εταιρείας φυσικών ερευνών, ενός Παπύ ή ένος Γκενόν, προτού γνωρίσει την ήρεμη αποκατάσταση με την επανατοποθέτηση του θέματος από τον Βάλτερ Α. Κάριθερς (αλλιώς Α.Ε. Γουότερμαν) και το Β. Χάρισον».

Έπρεπε να ειπωθεί κι αυτό…

There are no comments

Αφήστε μια απάντηση

Start typing and press Enter to search

Shopping Cart

Κανένα προϊόν στο καλάθι σας.